Het jaar van de sportieve doorbraak

Van kleins af aan ben ik altijd heel actief geweest. Sport was voor mij altijd de noodzakelijke uitlaatklep om evenwichtig te kunnen leven. Me goed te voelen en tot rust te komen.

De grootste dip in dat patroon bereikte ik in de periode na het middelbaar wanneer ik op eigen benen ging staan, studeerde en uiteindelijk ging werken. Veel bewegen, tussen mijn twintigste en dertigste, was dan bijna een verdrongen bijgedachte geworden.

Zoals zo vaak bij jongeren die het huis uit zijn en andere prioriteiten (Werken, Wonen, Kinderen) krijgen. In die periode is alles ook best spannend en nieuw, en bestaat de kans dat je je gezondheid verwaarloost omdat alles errond zo ontzettend leerrijk en uitdagend is. Zo was het althans bij mij!

Een tweetal jaar geleden veranderde dit allemaal. Ik had net mijn eerste marathon in 3u52′ gelopen (oktober 2013) en begon zelf te beseffen dat ik helemaal niet zo fit was als ik zelf altijd voor mezelf liet uitschijnen.

Na een inspanningstest bij runningandmore.be besefte ik dat ik verkeerd at, verkeerd liep en totaal niet mijn volledige gezondheidspotentieel bereikte. Gedurende een aantal jaren was ik opnieuw twee keer per week (training & wedstrijd)  beginnen voetballen, en als typische voetballer was lopen een noodzakelijk kwaad. Het tussenseizoen werd bijvoorbeeld niet gebruikt om extra conditie op te doen, maar enkel om te vermijden van 0 terug aan het voetbalseizoen te moeten starten.

Die aanpak, en mijn natuurlijke ingesteldheid om me wel 100% te geven, resulteerde jaren in krampen vanaf minuut 70 van die amateur-voetbalwedstrijden. Magnesium-tabletten hielpen amper.

Dat moest veranderen. Aan de basis. Afgeschreven voelde ik me niet. Ik wou een permanent betere basisconditie, en ook fysiek perfect paraat zijn. En op termijn voetbal en duurloop recreatief kunnen combineren.

Trager lopen. Dat was het eenvoudige antwoord. En sinds een jaar ook ‘meer meten’ en hierbij gebruik maken van een hartslagmeter. Een hartslagmeter is namelijk een mooie brug tussen je subjectieve gevoel en een objectieve weergave van wat er in je lichaam gebeurt.

13975329_1377148158979531_8149769908690689424_o

Hieronder schets ik wat ik me als basisfilosofie heb toegeëigend de afgelopen twee jaar, door uit te proberen, vallen en opstaan.

Werken aan een uitstekende aerobe basis(conditie); en die onderhouden!

Voetbal is een typische start-stop-sport waarbij je vaak anaerobe uithouding (suikerverbranding) gebruikt. Maar dat betekent ook dat bij vele (ex-)voetballers zoals ik het fysieke en metabolische fundament ontbreekt. We hebben eigenlijk totaal geen goede basisconditie! Nochtans is die nodig om blessures te vermijden en een evenwichtig lichaam te krijgen. Verder verhoogt die aerobe basis de vetverbranding, verlies je (typisch) gewicht, en behoud je energie doorheen de week. Ook zorgt het voor een algemeen betere gezondheid in hormonale systemen van je lichaam, je ingewanden en je lever.

Beter (gevarieerd) eten

Als je er een aantal boeken op naslaat, en ook luistert naar niche-podcasts zoals de Primal Endurance Podcast ga je al snel beseffen dat je niet alleen bent wat je eet, maar dat de keuze van bepaalde voeding de ontwikkeling van dat aerobe systeem beïnvloedt. En het dus belangrijk is om een eetpatroon en levensstijl te ontwikkelen die positief bijdraagt aan je fysieke, chemische en mentale gezondheidstoestand.  Junk food zoveel mogelijk bannen, veel minder koolhydraten consumeren (brood, granen, pasta) en een andere blik op die eerste maaltijd van de dag, zijn voor mij nog steeds de belangrijkste kantelpunten.

Stress vermijden

Makkelijker gezegd dan gedaan, zeker in een klassiek ‘9 to 5’ gegeven. Niet meer moeten functioneren in een bedrijfsomgeving waar met pieken wordt gewerkt naar presentatiemomenten, vergaderingen en deadlines, heeft bij mij al heel wat stress weggenomen.

En dat veroorzaakt een positief sneeuwbaleffect. Want minder stress betekent dat ik mijn doel om beter te eten ook makkelijker kan volhouden. Wat dan weer leidt tot betere nachtrust. En meer zin om te sporten. Een leuke vicieuze cirkel.

Als je bovendien zoals ik tracht de meeste trainingsarbeid zélf vrij stressloos te houden (door typisch te lopen aan hartslag <140), voetbaltraining en -wedstrijd  zijn hierop de uitzondering, dan blijf je in een patroon dat je hele levensstijl rust en evenwicht bezorgt.

Nadenken over hoe je je breinfunctie steeds kan verbeteren

Het brein en het hele zenuwstelsel controleren virtueel zo goed als alle atletische activiteiten. Een gezonder brein zorgt dus voor een gezondere atleet. Opnieuw belanden we bij die o zo  belangrijke vicieuze cirkel. Een beter functioneren van het brein ontstaat door goed te eten, stress in balans te houden, en de juiste prikkels te krijgen waardoor je goed kan trainen en ademen.

Onbewust werkt iedereen hieraan. De ene doet dit door ’s morgens te mediteren of aan yoga te doen. De andere door bepaalde problemen van zich af te schrijven, de smartphone niet naar de slaapkamer te brengen bij het slapen gaan, boeken te lezen….

Allemaal zaken die een bepaald effect hebben op het functioneren van je brein. En dus ook op je atletische prestatie, en je gezondheid.

Zes persoonlijke aanbevelingen

Die basisfilosofie vertaalde zich uiteindelijk in een aantal aanbevelingen die voor mij goed werken:

  1. Proberen steeds meer lichaamsvet te verbranden bij het generen van energie in plaats van enkel koolhydraten (glucose).
  2. Paar keer per week gaan lopen op het moment dat ik me het best voel; en niet zoals ik vroeger deed: snel, snel na een vermoeiende werkdag en zo veel mogelijk afstand op zo kort mogelijke tijd. Traag is nu het motto. Heel traag. Tot op-het-frustrerende-toe-traag zelf met periodes. Dat alles om mijn aerobe systeem toe te laten mijn conditie beter te krijgen.
  3. Niet stretchen maar wel aandacht besteden aan een goede warm-up en cool-down, zodat mijn lichaam op natuurlijke manier kan (ont)wennen van de geleverde prestatie.
  4. Geen extra voedingssupplementen consumeren. Gelletjes en andere sportdranken zo veel mogelijk vermijden.
  5. Zo veel mogelijk alle kleine en middelgrote verplaatsingen zonder wagen (met de fiets) doen. Het idee is dat alle kleine beetjes helpen.
  6. Veel in de zon rondlopen, meer natuurlijke vitamine D absorberen; minstens een uur per dag buiten zijn.

image-3-2

Dat alles deed me uiteindelijk beseffen dat leeftijd hoegenaamd geen drempel moet zijn om sportief goed te kunnen presteren.

Onlangs liep ik de HavenRun (15km) in Antwerpen onder het uur. Dicht bij mijn 40ste ben ik sterker, sneller en gezonder dan ik was op mijn 30ste. Mijn droom is hetzelfde te kunnen zeggen binnen 10 en 20 jaar. 🙂

Inspiratie-boek: Primal Endurance van Mark Sisson/Brad Kearns

  1. […] “No Gain No Pain” is een goed ingeburgerd mantra in onze maatschappij, dat dus echt wel in dit boek naar de verdoemenis wordt geschreven. Want het leidt tot blessures en stagnatie in je proces om een gezondere en fittere atleet te worden. Ik kan dit alleen maar beamen. Dit soort inzichten opvolgen, heeft van mij een fitter en gezonder persoon gemaakt. […]

    Beantwoorden

  2. Benny Fischer 10 januari 2017 at 13:53

    GOed beezig! Mooi geschreven ook

    Beantwoorden

  3. […] Mijn gezondheid? Belangrijker dan pakweg tien jaar geleden. […]

    Beantwoorden

  4. […] is bij mij een vrijwel dagelijkse activiteit. Als ik mijn dag indeel, is er dus altijd wel één tot soms twee uur dat ik vrijmaak om te […]

    Beantwoorden

  5. […] lekker ontbijt is hier een belangrijk onderdeel van. En omdat het je kan helpen gezonder en fitter te […]

    Beantwoorden

  6. […] heb je geen controle, dus heeft het niet eens zin hierover na te denken. Controle heb je wel over je eigen ‘fit zijn’. En de juiste voeding trachten te vinden. Nadenken over hoe onze kennis rond levensstijl en […]

    Beantwoorden

  7. […] laten die drie zaken net de activiteiten waarin ik de laatste jaren behoorlijk in uitblink: 1/ De switch van een levensstijl rijk aan koolhydraten naar eentje rijk aan vetten; met andere woorden: minder pasta, brood, granen, koekjes, en heel wat méér groene groentes, […]

    Beantwoorden

  8. […] Het is complexer dan dat. Dat inzicht en alle details erbij, waren voor mij een kantelpunt. Zeker voor typische pasta-voor-en-na-de-inspanning sporters zoals is dit een 180-graden aangepaste kijk op de dingen. […]

    Beantwoorden

  9. […] was één van mijn gezondheidsdoelen een aantal jaren geleden. Met als overkoepelende visie dat ik nog lang mijn ‘sportief potentieel’ wou kunnen bereiken terwijl de schade aan mijn lichaam hierbij zo klein mogelijk moest zijn. Nadat […]

    Beantwoorden

  10. […] Trager lopen voor betere basisconditie. Die insteek bracht me uiteindelijk bij mijn vijfde paar lenzen. Door trager en trager te gaan lopen begon ik te beseffen dat ik mijn energie-aanvoer van mijn lichaam perfect kon sturen. Manipuleren zelf. Zeker als ik steeds minder koolhydraten at. Jaren aan een stuk probeerde ik op tijd en stond brood, pasta en granen te minderen. Maar vaak waren ze in huis en rechtvaardigde ik voor mezelf dat af en toe minderen al meer dan genoeg was. En frietjes op vrijdag als beloning voor de week moest kunnen. En dessertjes eigenlijk ook. En af en toe vettige pizza. In mijn studentenperiode at ik vaak twee keer pizza per week. En ik leefde nog. […]

    Beantwoorden

  11. […] switch van een levensstijl rijk aan koolhydraten naar eentje rijk aan vetten; met andere woorden: minder pasta, brood, granen, koekjes, en heel wat méér groene groentes, […]

    Beantwoorden

  12. […] heb je wel over je eigen ‘fit zijn’. En de juiste voeding trachten te vinden. Nadenken over hoe onze kennis rond levensstijl en […]

    Beantwoorden

  13. […] Mijn gezondheid? Belangrijker dan pakweg tien jaar geleden. […]

    Beantwoorden

Geef een reactie

%d bloggers liken dit: