Mijn ideale dag: omgaan met tijd in de ondernemende economie

TL;DR. We zitten volop in een transitiefase van kenniseconomie naar ondernemende economie. Ook huishoudens zijn aan het veranderen. Wil je succesvol op alle fronten meedraaien, moet je productief omgaan met je beschikbare tijd. Charles Darwin schreef dat het niet de meest fitte personen zijn die overleven, noch de meest intelligente, maar zij die zich het best kunnen aanpassen aan hun omgeving. In dit artikel doe ik wat suggesties hoe het aan te pakken en een ideale dag te bereiken.


Veeleisend ouderschap

In de huidige duo-inkomen huishoudens doet de moeder nog altijd het leeuwendeel van alle ouderschapstaken. Vooral dan dagelijkse routine klusjes waaraan nooit een einde lijkt te komen. Aandachtige vaders houden zich bezig met de leukere taken. Kinderen naar de atletiek of pianoles brengen bijvoorbeeld. Of spelletjes spelen. Moeders ontfermen zich nog altijd het meest over het eten, de was en gezeur.

Ouderschap is veeleisender geworden. Onderzoek over nationale grenzen heen suggereert dat ouders heel wat meer tijd besteden aan hun kinderen dan vroeger. In de VS zouden werkende moeders zelfs meer tijd besteden aan hun kinderen dan thuisblijvende moeders in de jaren 70.

De goed opgevoede, moderne man draagt dan weer meer bij dan zijn vader ooit heeft gedaan. Méér ook dan de minder opgevoede lotgenoten. Toch draagt hij nog altijd minder dan de helft bij aan huishoudelijke taken in vergelijking met de moeder. Daarom voelt tijd voor moeders, vooral voor werkende moeders, heel schaars aan.

Als ouder hebben we nu ook veel meer inzicht hoe kinderen leren en zich ontwikkelen. Hierdoor zijn we beter uitgerust (maar soms ook angstiger) in het proces om kinderen klaar te stomen voor een leven als volwassene. Het versterkt een andere reden waarom mensen die het zich kunnen permitteren zoveel tijd investeren in ouderschap.

Kinderen klaarstomen om het ‘te maken’ is de beste manier om privileges van één generatie naar de andere door te geven. Het vermijdt ook dat je moet meezeuren over bestaande generatie-oorlogen

Mensen leven langer. Ouders zijn daarom minder geneigd een grote financiële zak door te geven als ze sterven. De beste manier dus om de welvaart van zijn kinderen te verzekeren is hen de opvoeding en de vaardigheden mee te geven om vooruit te kunnen gaan. Vooral omdat menselijk kapitaal steeds belangrijker wordt voor succes.

Dat verklaart ook waarom heel wat gegoede ouders zo veel tijd besteden aan schoolkeuzes en het rondrijden van hun kinderen naar activiteiten die hun levens-curriculum positief kunnen beïnvloeden. Onlangs hoorde ik iemand op tv suggereren: “Ouders zijn bang geworden om minder te doen dan hun buren”.

Denk er eens over na. Op het werk: de ‘rat race’. Na het werk, in je buurt: een soort van ‘arms race’ om de beste ouder te worden. Geworstel overal.

Geen tijd te verliezen

Volgens een Gallup enquête uit 2015 voelt 48% van de werkende volwassenen zich onder druk voor tijd, en 52% rapporteert er behoorlijk wat stress aan over te houden.

Bazen, collega’s, kinderen, echtgenoten; iedereen verwacht een onmiddellijk antwoord op e-mails of tekstberichtjes. We zijn nooit helemaal bevrijd van onze digitale lijnen, zelfs wanneer we in bed of op verlof zijn. Amerikanen bevinden zich helemaal bovenaan als het erop aan komt meer uren te presteren met minder verlof. Méér dan elk ander geïndustrialiseerd land in de wereld. Maar andere plaatsen in de wereld doen hard hun best om hierin competitief te blijven.

“Tijdarmoede”, zoals dit tekort wordt genoemd, komt met gevolgen. Princeton psycholoog Senhil Mullainathan sprak hierover met de New York Times en liet weten, dat “wanneer mensen met tijd jongleren ze gelijkaardig gedrag vertonen als wanneer ze met met geld jongleren. Het draait om schaarste. Je leent van morgen, en morgen heb je minder tijd dan vandaag, en morgen wordt dan duurder. En dus is dat een kostelijke lening.”

Vrije tijd heeft ondertussen een wat mythisch karakter gekregen. Sommigen hebben te veel tijd. Anderen vinden het te duur om er van te genieten. Heel wat mensen brengen hun schaarse momenten door terwijl ze naar een dom scherm kijken, terwijl uit heel wat studies blijkt dat andere zaken (vrienden bezoeken, etentje, vrijwilligerswerk, lezen/schrijven) mensen gelukkiger lijkt te maken.

Mijn ambitie is op alle fronten vrij goed te presteren. En dus efficient om te gaan met de tijd die me ter beschikking is. Hieronder tracht ik mijn ideale werkdag uit de doeken te doen. Het is een onderverdeling van mijn ideale dag bij normale 8-uur-slaap en hoe ik de opsplitsing zie tussen onder andere vaderschap, vrije tijd en zakelijke activiteiten.

Laten we beginnen met dagelijkse activiteiten in een aantal duidelijke rubrieken te verdelen. Wellicht zijn er andere manieren om het te doen, maar globaal gezien zou je een werkdag kunnen opsplitsen in de volgende blokken: slaap, creatief werk, administratie, papa/huishoud-tijd, vrije tijd (partner & ME-Time) en sport.

Herleid je een dag tot die categorieën dan wordt de belangrijkste vraag aan het begin van een dag of week, ‘hoe structureer je die activiteiten in je leven’ of ‘hoe je dag optimaal te organiseren?’

1/ Slaap (8 uur)

De laatste tijd besef ik dat ik zelf nog altijd heel wat kan optimaliseren in dat segment. Op zich ben ik een vrij goede, snelle slaper. En toch word ik al te vaak wakker. 

Anderzijds begrijp ik ook dat een aantal zaken constant verder te optimaliseren zijn. Minder koffie of alcohol. Geen rommelige kamer. Minimalisme. Raam open. Koude kamer. Smartphone ver weg. Vast ritme en ritueel. Een beter kussen. En nog meer van dit soort zaken.

Mijn aandacht voor slaap werd een aantal jaren geleden opnieuw aangewakkerd na het lezen van NurtureShock: New Thinking About Children, van Po Bronson en Ashley MerryMan. In het boek spreken de auteurs onder andere over “het verloren uur” in slaap. Kinderen slapen globaal gezien vandaag de de dag één uur minder dan dertig jaar geleden.

Kostprijs hiervoor: IQ punten, emotioneel welzijn, ADHD en zwaarlijvigheid. Voor dat verloren uur zijn er evenveel redenen als er types familie zijn. We proppen onze agenda’s vol met activiteiten, er is (vooral bij oudere kinderen) lastig huiswerk, laksheid met slaapuren, televisie en smartphone in de slaapkamer. Het draagt er allemaal toe bij. Maar ook schuldgevoel kan een oorzaak zijn. Laat thuis als het al donker is, willen we als ouders extra tijd met onze kinderen doorbrengen. En zijn we niet happig om lastpost te spelen en de kinderen vroeg naar bed te sturen.  

It is an overlooked fact that children – from elementary school through high school – get an hour less sleep each night than they did thirty years ago. While modern parents obsess about our babies’ sleep, this concern falls off the priority list after preschool. Even kindergartners get thirty minutes less a night than they used to. (NurtureShock: Po Bronson).

2/ Diep/Creatief/Maak (2 à 4 uur)

De laatste jaren viel het me op dat in een bedrijfsomgeving je grosso modo twee soorten mensen hebt. Enerzijds de manager-types die de dag vooral in meeting-blokken onderverdelen. En daartussen trachten ze nog iets gedaan te krijgen. Vaak blijft dit wel beperkt tot het lezen en beantwoorden van e-mails.

Daarnaast heb je de creatieve types, zoals designers, copywriters of programmeurs. Die spreken vaak over creatie- of MAAK-tijd. En hebben typisch een hekel aan meetings.

Ik vond altijd dat een vergadering een noodzakelijke kwaal was. “Is de vergadering écht nodig?” En gebeurde het regelmatig dat ik me een uur lang terugtrok om geconcentreerd op één ding te werken.

In de Netflix-serie The Art of Design valt het op hoe gefocust “fulltime creators” zijn. Niet alleen zijn het vaak perfectionisten en controle freaks zoals illustrator Christoph Niemann, maar verdelen ze hun dag ook op in kleinere dag-deeltjes.

Cal Newport heeft hier een mooi boek over geschreven, “Diep Werk”, werken met aandacht in een wereld vol afleiding“Diep werken” is de vaardigheid om je te focussen zonder de afleiding van cognitief veeleisende taken. De bedoeling is ingewikkelde informatie snel te beheersen en betere resultaten te behalen in minder tijd. Op zich natuurlijk een eeuwenoud concept. Dat hernieuwde superkracht aan het krijgen is. De opkomst van social media, whatsapp en e-mail heeft er  voor gezorgd dat ‘diep werken’ voor velen schaars is geworden. Een aantal uren vrijmaken om te schrijven, te plannen of verder je product te ontwikkelen of vermarkten? Niet eenvoudig!

Hoe lang moet dat diep werken dan wel duren? In “The One Thing” raad auteur Gary Keller iedereen elke dag vier uur vrij te maken voor zijn ene ding. Vier uur! Geen sinecure. Zelf ben ik al blij als ik ondertussen dagelijks tot twee uur intensief kan schrijven of conceptualiseren. Typisch gebeurt dit tussen tien en twaalf. Met goede resultaten als mijn ochtendroutine al een succes was.

3/ Administratief werk (1 à 2 uur)

De namiddag is typisch de periode om klanten-communicatie te doen. En wat boekhouding of facturatie. Of operationele klusjes voor de loft verder op te volgen. Concentratie en productiviteit neemt dan namelijk af. “Diep werken” zit er niet meer in. Die periode is er ook vaak één waarbij ik telefoontjes doe of nieuwe afspraken inplan.

4/ Ouderschapstijd (3 à 4 uur)

Niets zo waardevol als tijd met je kinderen. De voorbije jaren ben ik zoals zo vele tot-inzicht-komende-ouders tot de conclusie gekomen dat dié tijd met niets anders ingewisseld kan worden. Geen enkel “project” evenaart de kwaliteit en voldoening die je ervan krijgt. Ook tijdens “de werkweek”.

Anderzijds kan het ook een lopende rekening worden. Vorig jaar merkte ik op dat ik echt té veel tijd als huisman-vader doorbracht. En het begon me te frustreren als ik nadacht over de andere doelen die ik had.

Zoals zo vaak draait het opnieuw rond evenwicht. En planning. In de week wordt ouderschapstijd zoals bij de meesten in twee blokken ingedeeld. Het eerste deel, typisch van 07.15-08.30: volledige kids-focus; het tweede deel, typisch van 16.00-18.30: volledige kids-focus. Uiteraard worden in die periode ook vele huishoudelijke taken aangepakt. Gelukkig communiceren we ook vlot en vaak, en is het duo-werk. Ook hebben we een aantal zaken geoptimaliseerd door onder andere te werken met een weekmenu voor de drie maaltijden van de dag.

Teamwerk én communicatie, samen met diep-werken, de basis van een productieve dag.  

5/ Sport (1 à 2 uur)

Mens sana in corpore sano. Een gezonde geest in een gezond lichaam is sinds mensenheugenis een belangrijk motto. Zo kan je al in de geschriften van Seneca lezen dat we gedurende ons leven vooral moeten léren leven. In de eerste plaats door het lichaam te trainen. Alles wat een persoon hierbij deed, was belangrijk. Sport-training uiteraard, maar ook voeding, slaap en klimaat. Zelfs de architectuur van het huis, zo geloofden ze, had een invloed op de gezondheid.

Sport is bij mij een vrijwel dagelijkse activiteit. Als ik mijn dag indeel, is er dus altijd wel één tot soms twee uur dat ik vrijmaak om te sporten. De meest voorkomende activiteiten zijn lopen, voetbal, zwemmen en soms fitness. Maar het kan ook fietsen ‘van en naar’ zijn. Ik heb gemerkt dat ik het liefste ‘s morgens sport maar dat ik dan ook het meest productief ben. Wat dus tot conflict leidt.

Op dit ogenblik train ik voor een marathon in mei en de meeste loopsessies worden in de late namiddag gepland, om nog met het laatste daglicht te kunnen trainen. Alles in functie van wat extra vitamine D. 🙂

De tijd die er na bovenstaande blokken overblijft, is vrije tijd. Een snelle berekening doet beseffen dat in een ideale dag mijn vrije tijd vaak ingebed zit in die bestaande blokken. 

Hoe ziet jouw ideale dag eruit?

  1. […] dagindeling en sportactiviteiten? Meer […]

    Beantwoorden

Geef een reactie

%d bloggers liken dit: