Het tijdsaspect in prioriteit: is balans wel de oplossing?

Er zijn heel wat uiteenlopende manieren om naar de balans tussen werk en privé(leven) te kijken. Eentje die goed voor mij werkt, is het niet als een evenwichtsoefening maar als werk-leven integratie te bekijken. Evenwicht blijkt vaak té moeilijk.

Alles is werk. Of alles is leven. En daarbinnen neem je keuzes in functie van je doelstellingen. Dat is makkelijker.

De vertaling hiervan zorgt er bijvoorbeeld voor dat we onderstaande waardes als gezin kunnen definiëren wanneer we nadenken over het plannen van verlof.

1/ Voor ons is reizen geen vlucht (weg uit de hectiek van het leven) maar net een geïntegreerd deel van ons leven. Dat betekent dat het dus niet beter of slechter is dan het leven, en er ook plaats is voor werk-leven integratie, net zoals tijdens de andere maanden van het jaar.

2/ Reizen is voor ons een levensstijl. Minstens één volledige maand per jaar zoeken we een totaal nieuwe culturele ervaring op. We waarderen alle mogelijke reistrips, wanneer die ertoe leiden dat betekenisvolle relaties gecreëerd en verdiept worden, en tot persoonlijke groei en ontwikkeling leiden voor elk gezinslid.

Een andere metafoor is het concept dat jaren geleden bekend werd onder de naam ‘De Theorie van de Vier Branders’ (Four Burners Theory). Je zou het als volgt kunnen voorstellen.

Stel je even voor dat je leven wordt voorgesteld door een gasfornuis met hierop vier branders. Elke brander symboliseert een cruciaal deel van je leven.

  • De eerste brander stelt je FAMILIE voor
  • De tweede brander zijn je VRIENDEN (sociale leven)
  • De derde brander is je GEZONDHEID
  • De vierde brander is je WERK

Volgens de Theorie van de Vier Branders moet je om succesvol te zijn één van die vier branders uitdraaien. En om écht succesvol te zijn, moet je zelf twee van die branders uitdraaien. Voor de slimmeriken die laten weten dat de meest moderne keukens ondertussen vijf of zes branders hebben, dat klopt, maar het is gewoon een ezelsbruggetje om de vier grote levensdomeinen voor te stellen.

Anderzijds kan ik me ook voorstellen dat er velen zijn die proberen die vier branders constant aan te houden. Onder het motto: ik ben vrij goed in multitasken waarom zou ik niet gewoon goed zijn in alle vier te laten branden.

Of ze gaan op zoek naar shortcuts. Wat als ik bijvoorbeeld familie en vrienden in één categorie steek? Of gezondheid en werk combineer? Maar hoe je het draait of keert, door dit te doen ga je eigenlijk gewoon de essentie ontkennen. En dat is dat het leven draait om afwegingen. Compromissen. Ik moest hier opnieuw aan denken toen ik onlangs las hoe Elon Musk zijn dag verdeelt tussen ‘work and play’.

2017-08-27_1413

Wil je écht uitblinken op je werk en in je gezinsleven, dan is het waarschijnlijk dat vrienden en gezondheid wat op de achtergrond verdwijnen. Wil je super gezond en een omnipresente te gekke ouder zijn, dan kan het zijn dat je carrière-ambities lichtjes/tijdelijk in de koelkast moeten.

Uiteraard kan je ook je tijd evenredig verdelen tussen die vier branders, maar dan ga je moeten aanvaarden dat je nooit je volledige potentieel kan bereiken op die vier vlakken.

Mijn huidige situatie op dit ogenblik zou ik bijvoorbeeld als volgt schematiseren. Familieleven: top. Gezondheid: top. Vooral werk is eerder ‘hmm, kan beter.’

Maar zolang je dit bewust kiest, “verkocht krijgt” en aanvaardt, is er wellicht geen probleem. Je leven bestaat namelijk ook uit periodes.

Voor mij betekent dit bijvoorbeeld dat ik van een situatie van te veel focus op werk ben geëvolueerd naar één waar werk minder prioriteit krijgt. De gezondheid- en familiebrander heeft het overgenomen. Pas op, dat is een snapshot. Voor iedereen kan dit heel snel veranderen. Je aanvaardt een nieuwe werk-uitdaging bijvoorbeeld, en hop de drie andere branders gaan systematisch versneld meer uitdoven. Of je wordt ernstig ziek, en je prioriteiten veranderen. Of je relatie gaat door een turbulente periode.

De essentie is wél dat we gedwongen worden te kiezen. Wil je liever een leven leiden dat onevenwichtig is maar waar je topprestaties levert op één vlak? Of wil je liever een evenwichtig leven maar waarbij je potentieel in een bepaald domein niet volledig gemaximaliseerd is?

Hoe het beste omgaan met die evenwichtsproblemen in werk en leven?

Mijn uitgangspunt is het arbitraire, maar in mijn ogen realistische 100 jaar-gegeven. Ik ga voor het gemak ervan uit dat ik die leeftijd bereik. Je levensduur zo bekijken, doet je op een heel andere manier beslissingen nemen. Die vier kwadranten wil ik tot die leeftijd ook (afwisselend) succesvol blijven invullen. En dat betekent dus ook dat ik tot 100 jaar graag zou willen werken (productief bijdragen in ruil voor inkomen), in één of andere capaciteit.

Een ander probleem is te weten hoe je in één van die vier kwadranten verder moet investeren of wanneer het tijd is om stoom te laten of er volledig mee te stoppen.

Om een succesvolle zaak te creëren of gelukkig te zijn in je huwelijk, of een nieuwe vaardigheid aan te leren, is volharding wellicht de belangrijkste eigenschap om te bezitten.

Anderzijds, iemand laten weten om nooit op te geven is verschrikkelijk advies. Voor mensen die twijfelen, suggereer ik altijd om The Dip van Seth Godin te lezen. Mij is dat kleine boekje handig van pas gekomen toen ik 2008 twijfelde of ik nog langer bij Duval Guillaume moest blijven. Ik was volledig uit balans. The Dip heeft me geholpen vertrouwen te hebben om zelf de stekker eruit te halen. Succesvolle mensen geven constant op.

Wanneer iets niet werkt, gaan we het best niet constant herhalen. Verstandige mensen herbekijken hun opties. Ze passen aan. Ze stoppen ermee. “Waanzin is altijd hetzelfde blijven doen en toch een ander resultaat verwachten”, aldus die gekende Einstein quote.

In je leven moet je beide strategieën beheersen. Soms moet je vertrouwen tonen en ergens 100% voor gaan. Op andere momenten moet je de stekker trekken uit de dingen die niet gaan en iets nieuws proberen.

De vraag van één miljoen is: hoe weet je wanneer op te geven en wanneer vol te houden? Dat vraagt introspectie.

Vivaldi’s Vier Seizoenen

Als ik aan bovenstaande kwadranten denk, moet ik ook telkens aan Antonio Vivaldi’s Vier Seizoenen denken. Vele mensen, ook ik, halen constant die vier seizoenen door elkaar. Maar de lente klinkt echt wel héél anders dan de winter. Zeker als je bewust gaat vergelijken. Interessant is ook je eigen leven in verschillende seizoenen onder te verdelen. En dat betekent dat in plaats van een perfect evenwicht tussen werk en leven na te streven, je je op twee bepaalde gebieden focust in functie van het seizoen waarin je je bevindt.

Laten we het even concreet maken en een voorbeeld uitwerken.

Stel: je bent nu 35 en hebt twee heel jonge kinderen. Dat betekent wellicht dat je tussen je 25ste en je 35ste volop gefocust was op WERK en VRIENDEN. Die branders waren je top-prioriteit. Zo was het alleszins bij mij. Lange werkdagen waren schering en inslag. En ik sprak vaak na het werk nog met vrienden af. Alles was gericht om netwerk en koopkracht te verhogen. Met gezond eten nam ik vaak een loopje. Echt stabiel waren mijn relaties niet altijd. FAMILIE en GEZONDHEID waren dan die branders die een beetje of een beetje veel werden uitgezet.

Vanaf nu zou je kunnen beslissen om tussen je 35ste en je 45ste een grotere focus te plaatsen op GEZONDHEID en FAMILIE. Dat biedt je de ruimte om je kinderen constant naar de sportclub te brengen, hen vroeg op school op te pikken, relax te zijn in hun aanwezigheid en heel wat zaken samen met hen te doen.

Persoonlijk heb ik ondertussen bepaald dat er één niet-onderhaalbaar domein is. Je zou verwachten dat dit familie is, maar dat is het eigenlijk niet. Gezondheid (gewoontes rond sport + voeding + slaap) is mijn brander die ik tracht steeds rond 95% brandend te houden. Omdat ik besef dat de drie andere branders hiervan afhankelijk zijn.

Om bovenstaand ultieme doel van 100 realistisch te maken moet ik in top-gezondheid blijven. Alleszins voor de elementen waar ik zelf controle over heb. Grote pech kan iedereen overkomen, maar daarover heb je geen controle, dus heeft het niet eens zin hierover na te denken.

Controle heb je wel over je eigen ‘fit zijn’. En de juiste voeding trachten te vinden. Nadenken over hoe onze kennis rond levensstijl en metabolisme evolueert. Dagelijks kan je op basis van toegenomen kennis verder optimaliseren in de richting die je wenst.

Hierover schreef ik Keto-levensstijl: roadmap voor een lang, gezond en sportief leven?.

Hoe zit het met jouw eigen werk-leven balans en focus?

  1. […] ambitie is op alle fronten vrij goed te presteren. En dus efficient om te gaan met de tijd die me ter beschikking is. Hieronder tracht ik mijn ideale […]

    Beantwoorden

  2. […] ambitie is op alle fronten vrij goed te presteren. En dus efficient om te gaan met de tijd die me ter beschikking is. Hieronder tracht ik mijn ideale […]

    Beantwoorden

Geef een reactie

%d bloggers liken dit: